شاید این روزها کلمه vpn یا شبکه خصوصی مجازی به گوشتان خورده باشد. در این مطلب قصد دارم کوتاه و فقط در حد آشنایی درباره vpn صحبت کنم. در مطالب بعدی هم می خواهم مکانیزم vpn، جایگاه امنیت در vpn، تدابیر امنیتی در vpn، نحوه راه اندازی vpn و نحوه اتصال به آن را توضیح بدهم. اگر جایی از این مقاله گویا نیست، حتما در نظرات مطرح کنید.

فرض کنید می خواهید به اساتید این امکان را بدهید تا از خانه به شبکه داخلی دانشگاه وصل شوند. مسلما تنها زیرساختی که در اختیار شماست اینترنت است*. یکی از ISPها به شما قول همکاری در این زمینه می دهد، یعنی وظیفه حمل و نقل اطلاعات از دانشگاه تا خانه اساتید و بلعکس را بر عهده می گیرد. چطور باید ارتباط را طوری ایجاد کنید که ISP قادر به مشاهده اطلاعات رد و بدل شده بین اساتید و شبکه دانشگاه نباشد؟

«شبکه خصوصی مجازی» یا همان «Virtual Private Network» به شما این امکان را می دهد تا از طریق زیرساختی که یک ISP غیرمحلی در اختیارتان قرار می دهد، امکانات شبکه محلیتان (مثل اینترنت، فایل های به اشتراک گذاشته شده، پایگاه های داده) را در اختیار افراد خارج از محدوده شبکه محلی قرار دهید.

مهم ترین اصل در شبکه خصوصی مجازی، امنیت است. زیرا ISP باید ارتباطی امن ایجاد کند و نباید قادر به دست درازی کردن به تراکنش های بین کاربر و شبکه منبع باشد. لذا از راهکارهای امنیتی مثل رمزنگاری استفاده می کنند.

تصویر زیر گویاتر از توضیحات من خواهد بود:

مشاهده می کنید که در پایین تصویر سه میزبان (شبکه داخلی دانشگاه) وجود دارد و در بالای تصویر کاربران که از خانه، محل کار و هر مکان دیگری می توانند باشند.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

* زیرساخت گاهی اینترنت است، اما گاهی wireless هم به عنوان زیرساخت انتخاب می شود. به تناسب کاربرد از زیرساختی استفاده می شود. در اینجا شما اینترنت را فرض کنید.